Postcards #15 Schoth Lederwaren, eerste kleurlaag

De eerste kleurlaag van de Neon Sign van Schoth Lederwaren staat op het doek. Goed laten drogen en dan beginnen aan de tweede laag. Olieverf op katoen 80 x 100 cm.

Postcards from Amsterdam #14, eerste kleurlaag

De eerste kleurlaag van Postcards #14, City Theater is klaar. Terwijl deze laag droogt werk ik verder aan de Beurs van Berlage en Gebouw Utrecht op het Damrak.

Postcards #15 Schoth Lederwaren, Nieuwendijk

Weer een leuke oude Neon Sign gevonden! Schoth Lederwaren en Reisartikelen op de Nieuwendijk. Bestaat al heel lang maar ik was hem even vergeten...

Een stukje geschiedenis: Sinds 1892 is op de Nieuwendijk 180, hoek St. Nicolaasstraat, schuin tegenover de Beurspassage, de winkel van Schoth gevestigd. Schoth is nog één van de weinige overgebleven familiezaken in Amsterdam. De oprichter was parapluiefabrikant Jacobus Josephus Schoth, in 1868 geboren in Baerle-Nassau. Hij trouwde in 1892 met de Nijmeegse Johanna Mathilda Meulenberg. Haar vader Edmund Meulenberg was eigenaar van de in 1889 opgerichte later Koninklijke Nijmeegsche Parapluie- en Parasolfabriek. Uiteraard zorgde deze fabriek voor de bevoorrading van de winkel in Amsterdam. Volgens Ed Schoth, de vierde generatie en huidig directeur van de BV sinds 1994, werd het Jugendstil - winkelpand waar zijn overgrootvader begon, in 1892 opgeleverd. Schoth woonde met zijn gezin boven de winkel. Hij overleed in 1950. Al die jaren bleef de winkel in handen van één familie. Zoon, kleinzoon en achterkleinzoon, alle drie met de naam Edmundus Schoth, volgden hem op. In 1979 werd een filiaal geopend in de Beurspassage 10, genaamd "Beau Sac", dat op 1 oktober 1990 weer werd opgeheven. Aanvankelijk verkocht Schoth paraplu's, parasols en wandelstokken, dé mode accessoires van die tijd en van ver daarvoor. Schoth verkocht niet alleen parasols voor in de tuin, maar ook kleine parasols om de bleke teint van welgestelde dames tijdens de wandeling tegen de zon te beschermen. Een echte heer ging in die tijd niet op pad zonder wandelstok of paraplu. Pas in de jaren twintig van de vorige eeuw verdwenen deze modieuze accessoires uit het straatbeeld. In de jaren zeventig werden veel goedkopere "plu's" ingevoerd uit het Verre Oosten. Vakanties naar het buitenland kwamen op gang en ook het toerisme werd voor het centrum van Amsterdam steeds belangrijker. Vandaar dat het oorspronkelijke assortiment van de winkel van lieverlee veranderde in tassen, koffers en aanverwante zaken. Bijgaande foto toont de winkel omstreeks 1910. Het Hofleveranciersbord betrof eigenlijk de fabriek in Nijmegen.

Postcards #13, #14 en #11 in uitvoering

Even een kleine update van de werken waar ik op dit moment mee bezig ben.
Als er een moet drogen kan ik verder werken aan een andere.

Postcards from Amsterdam #13 Beurs van Berlage
40 x 30 cm
Olieverf op katoen

Postcards from Amsterdam #14 City Theater
40 x 30 cm
Olieverf op katoen

Postcards from Amsterdam #11 Gebouw Utrecht
24 x 30 cm
Olieverf op katoen

#13 Beurs van Berlage

De onderschildering van Postcards from Amsterdam #13, Beurs van Berlage is klaar.
Nu even laten drogen. De klok bestaat uit een soort mozaïek, dus dat wordt nog een flinke klus.

Formaat 40 x 30 cm
Olieverf op katoen.

3 werken in de Postcards from Amsterdam serie

Ik ben bezig met 3 nieuwe schilderijen;

Postcards from Amsterdam #11, Gebouw "Utrecht", Damrak, ik was voor de expositie al aan dit schilderij begonen maar het is door andere werkzaamheden even blijven liggen.
Olieverf op katoen
24 x 30 cm.

Postcards from Amsterdam #13, Beurs van Berlage
olieverf op katoen
24 x 30 cm.

Een stukje geschiedenis
In de loop van de jaren '70 van de 19e eeuw werd duidelijk dat Amsterdam behoefte had aan een nieuwe Koopmansbeurs. De bestaande Beurs van Zocher uit 1848 was, door de economische opleving, niet alleen te klein geworden, het gebouw, dat de bijnaam "het mausoleum" had, was ook qua stijl uit de mode geraakt. Het in 1876 ontworpen Centraal Station, tegenover de oude beurs, maakte dit nog maar eens duidelijk. De behoefte aan een nieuwe beurs in combinatie met het CS als nieuwe gateway tot de stad waren de aanleiding tot een lange discussie tussen de gemeente enerzijds, en ondernemers georganiseerd in de Kamer van Koophandel en architecten georganiseerd in Architectura et Amicitia anderzijds. De gemeente wilde zo min mogelijk geld uitgeven, de ondernemers wilden zo snel mogelijk een nieuwe beurs en de architecten, met A et A-voorzitter Jan Springer voorop, wilden een architectonisch hoogstandje, dat een plaats kreeg in een groot stedenbouwkundig plan, dat het CS met de Dam moest verbinden.

Bij het ontwerpen van de Beurs heeft Berlage het principe gehanteerd dat vorm en ornament nauw aansluiten bij de constructie, eenheid in veelheid. Dit was tegelijk ook een politieke stellingname. De enorme bakstenen muren die in de beurs te vinden zijn verbeeldden in de ogen van Berlage de democratische samenleving: ‘als enkeling nietig, als massa een macht.’ De klokkentoren met daarin de 'Beursbengel' is misschien geïnspireerd op de 13e-eeuwse Torre del Popolo in de Noord-Italiaanse stad Brescia.[34]. Sowieso heeft de romaanse en renaissance-architectuur in Noord-Italië een belangrijke inspiratie voor Berlages Beurs gevormd. Zie bijvoorbeeld ook de foto van de Sant'Ambrogio in Milaan.

De beurs is stilistisch gezien moeilijk te plaatsen. Er zijn sporen van neoromaans en sterk vereenvoudigde Jugendstilkenmerken in te ontdekken (denk aan de invloeden van Gottfried Semper), terwijl het gebouw vooral ook wordt beschouwd als voorloper van zowel het Nieuwe Bouwen, als de Amsterdamse School — hoewel deze laatste richting deels ook een reactie op de strenge Beurs was. Feitelijk moet de Beurs als het gebouw gezien worden waarin de eerder al door Cuypers ingezette rationalisering (zowel Cuypers als Berlage waren sterk geïnspireerd door de ideeën van Viollet-le-Duc) definitief 'kantelt' naar het moderne. Om die reden duidt men Berlages stijl ook wel aan met rationalisme.

De Beurs van Berlage is in 1999 door de Union Internationale des Architectes op een lijst van de 1000 belangrijkste gebouwen van de twintigste eeuw gezet.

Dagblad Het Parool noemde (zomer 2006) de Beurs van Berlage in een artikel de "Nachtwacht van de Architectuur."

Bron:Wikipedia


Postcards from Amsterdam #14, City Theater , in de vorige post was dit nog #3 maar is ook even op de plank blijven liggen.
Olieverf op katoen
40 x 30 cm.

Postcards from Amsterdam #12, Sportfondsenbad Oost

Er is nu ook een aparte site voor de Postcard from Amsterdam serie, www.postcardsfromamsterdam.nl.
Aquarelverf en kleurpotlood op aquarelpapier.
66 x 36,5 cm
Klik hier als u de tekening wil kopen.